ว่านพระฉิม ชนิด ๒ (ต้น)

ชื่อวิทยาศาสตร์

Euphorbia scssiliflora (Roxb)

ชื่อวงศ์

          วงศ์สลัดใด  (Euphorbiaceae)

ชื่อที่เรียกกัน

ว่านพระฉิม (กรุงเทพฯ), เข้าค่า (ไทย), จิดอยด่วน (พายัพ)

การปลูก

ใช้หัวปลูก  โดยเอาดินร่วน ๆ  หรือดินปนทรายกลบพอมิดหัว  ไม่ต้องกดดินให้แน่น  รดน้ำพอชุ่มเท่านั้น  ไม่กี่วันก็จะงอกต้นขึ้นเอง.

ลักษณะ

เป็นไม้ลงหัวขนาดเล็ก ใบกลมโตขนาดใบพุดซา ก้านใหญ่ประมาณครึ่ง ม.ม. ยาวประมาณ ๑ ฟุต ทั้งใบทั้งก้านทั้งต้นและหัวมียางมาก มีปลูกกันตามบ้านและตามวัด เพื่อใช้ประโยชน์เป็นยา เคยพบมากตามป่าจังหวัดสระบุรี

ประโยชน์ทางยา

ตามสรรพคุณโบราณว่าหัวเป็นยากัดเสมหะและโลหิตภายใน  สรรพคุณแผลงว่าหัวมีรสร้อน  แก้พยาธิ์แก้ฟกบวม  แก้คุทราด  ยางมีพิษเช่นเดียวกับยางสลัดใด  ยางเทพธาโร, ยางตาตุ่ม, ยางดอกรัก, ยางไม้  จำพวกนี้ต้องทำให้อ่อนฤทธิ์ลงโดยนึ่งหรือตุ๋นเสียให้สุก  จึงจะผสมใช้เป็นยากินได้  เอาหัวมาหั่นเป็นชิ้นบาง ๆ แช่น้ำผึ่งไว้ ๗ วัน  จึงจะอ่อนฤทธิ์  กินเป็นยาภายในได้

บทคัดลอกจาก “ตำราคุณลักษณะว่านและวิธีปลูกว่าน” โดย สมาคมพฤกษชาติแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

รวบรวมและเรียบเรียงโดย นายเลื่อน กัณหะกาญจนะ

เผยแพร่โดย ทีมงาน www.farmssb.com