ว่านสามพันตึง ชนิดที่ ๑
Dioscorea bulbifera (Linn) วงศ์กลอย (Dioscoreaceae)
ว่านชื่อนี้ในปัจจุบันมีอยู่ ๓ ชนิด คือ
ลักษณะ
ต้นเป็นเถา มีใบคล้ายเถากลิ้งกลางดง มีหัวเล็ก ๆ ตามข้อของเถา หัวเป็นปุ่มดังหัวกลิ้งกลางดง มีมากทางจังหวัดจันทบุรี
ประโยชน์
ใช้หัวฝนควบกับว่านเพ็ชรหึง โดยใช้น้ำซาวข้าวเป็นกระสายยา ให้กินและทาแก้โรคฝีกาฬ และระงับพิษให้เย็นได้ จะให้อาบด้วยก็ได้เป็นยาแก้ร้อนใน สำหรับใช้รักษาโรคไข้ทรพิษ (Small pox)
ชื่อที่เรียกกัน
มันนก, มันขมิ้น, มันอีโม้ (สุโขทัย) มันหลวง (ประจวบ) มะนู, มะนำเป้า (พายับ) อีรุมปุมป้า (อรัญญประเทศ)
การปลูก
เอาหัววางแล้วใช้ดินกลบ จะเป็นดินอะไรก็ได้ไม่เลือกดิน พอมิดหัวก็เอาน้ำรดพอเปียกทั่ว ไม่กี่วันก็จะแตกกิ่งก้านเจริญต่อไป
บทคัดลอกจาก “ตำราคุณลักษณะว่านและวิธีปลูกว่าน” โดย สมาคมพฤกษชาติแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์
รวบรวมและเรียบเรียงโดย นายเลื่อน กัณหะกาญจนะ
เผยแพร่โดย ทีมงาน www.farmssb.com



