ว่านกลิ้งกลางดง

ว่านกลิ้งกลางดง…มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า .. Dioscorea และอยู่ในวงศ์กลอย (Dioscoreaceae)

ลักษณะของว่านกลิ้งกลางดง

ต้นเป็นเถาเหมือนเถามันนก มีลูกออกตามข้อของเถา ลูกเป็นปุ่มเล็ก ๆ ทั่วไปทั้งลูก

ประโยชน์ของว่านกลิ้งกลางดง

ใช้หัวฝนรวมกับว่านเพชรหึง มีน้ำซาวข้าวเป็นกระสาย กินแก้ฝีกาฬ ทาแก้ฝีหัวเดียว ระงับพิษร้อน แก้เมื่อยหลัง เจ็บเอวได้อย่างชมัด ใช้กินหรือติดตัวไปเป็นคงกระพันชาตรีอีกด้วย

*หมายเหตุ ว่านพระฉิม และว่านกลิ้งกลางดงนี้ บางตำหรับเรียกว่าว่านสามพันตึง บางตำหรับว่าว่านสามพันตึงก็คือหัวบานเย็นขาว สำหรับความจริงนั้น ว่านสามพันตึงเป็นพืชสกุลเดียวกับว่านพระฉิมและว่านกลิ้งกลางดง แต่เป็นคนละพันธุ์กัน ส่วนหัวบานเย็นขาวก็เป็นพืชต่างทั้งสกุลและต่างทั้งวงศ์กับว่านสามพันตึงมาก

บทคัดลอกจาก “ตำราคุณลักษณะว่านและวิธีปลูกว่าน” โดย สมาคมพฤกษชาติแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

รวบรวมและเรียบเรียงโดย นายเลื่อน กัณหะกาญจนะ

เผยแพร่โดย ทีมงาน www.farmssb.com