ว่านเศรษฐี

          ว่านจำพวกเศรษฐีนี้ แต่สมัยโบราณครั้งกรุงศรีอยุธยารู้จักกันมาเพียง ๓ อย่างเท่านั้น คือ เศรษฐีธรรมดา หรือที่เรียกว่าเศรษฐีเรือนกลาง เลข ๒๓๑  กับเศรษฐีเรือนนอก ๒๓๒ และเศรษฐีเรือนใน ๒๓๔ รวม ๓ อย่างเท่านี้ ต่อมาถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ จึงเกิดมีพวกว่านเศรษฐีเพิ่มมาอีก ๕ อย่าง คือเศรษฐีขอดหรือกวัก เลข ๒๒๖ เศรษฐีชะม่อม ๒๒๕ เศรษฐีด่าง ๒๒๖ เศรษฐีมงคล ๒๓๑ และเศรษฐีนางกวัก หรือมหาเศรษฐี เลข ๒๓๐

ต่อมามีพวกต้นไม้ชนิดเลี้ยงง่าย งอกงามเจริญรวดเร็ว เป็นของเสี่ยงทายถึงวาสนาของเจ้าของ ผู้ปลูกในต่างประเทศนิยมกัน ซึ่งแต่เดิมมานั้นพืชเหล่านี้ ท่านพวกเศรษฐีคฤหบดีผู้มีทรัพย์นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ใส่หรือปลูกไว้ในกระถางลายครามที่หายากมีราคาแพง ตั้งไว้รับแขก เป็นการอวดความมั่งคั่งของตน ต่อมาความนิยมอันนี้จึงได้ติดต่อเข้ามาถึงประเทศไทยเราด้วย เพราะเหตุว่าเป็นไม้ที่ท่านพวกเศรษฐีชอบปลูกเลี้ยง จึงเลยพลอยได้ชื่อว่าเป็นพวกเศรษฐีไปด้วย

ในปัจจุบันนี้มีว่านเศรษฐีนำหน้าพืชที่ปลูกใส่กระถางรวม ๑๖ ชื่อแล้ว ในเรื่องว่านเศรษฐีนี้ คุณจงรักษ์ ศรีสมบูรณ์ ได้เขียนวิจารณ์บรรยายไว้ในวารสาร ปีที่ ๒๑ ฉบับที่ ๑ มกรา–มีนา ๒๕๐๖ แต่หน้า ๖๓ ถึง ๗๑ โดยละเอียด เพื่อให้หนังสือเรื่องว่านนี้สมบูรณ์จริง ๆ จึงขอนำมารวบรวมไว้ในหนังสือนี้ด้วย รวม ๓ ชนิด คือ เศรษฐีจีน เศรษฐีญวน  และเศรษฐีแขก เลข ๒๓๖, ๒๓๗, และ ๒๓๘ ตามลำดับ

บทคัดลอกจาก “ตำราคุณลักษณะว่านและวิธีปลูกว่าน” โดย สมาคมพฤกษชาติแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

รวบรวมและเรียบเรียงโดย นายเลื่อน กัณหะกาญจนะ

เผยแพร่โดย ทีมงาน www.farmssb.com